002
بگذار اعتراف کنم جان دلم
تو که نمی دانی اما بارها دزدکی نگاهت کردم .
یادت می آید جلسه ای که همه جمع شدن تا مدیر عامل حرف بزنه؟ گوشم با اون بود که داشت حرف می زد اما چشمم از پشتش تصویر تورو توی شیشه می دید و هزار بار ذوق می کرد .
ترافیک، میگن کلافه کنندست. اما میدونی وقتی راه می افتادی چقدر دعا می کردم ترافیک باشه تا منم برسم به تاکسی و تو اتوبان وقتی پشت فرمونی نگاهت کنم؟ خیلی وقتا هم دعام می گرفت
گرسنگی خیلی وقتا بهانه بود، بهانه ای برای اینکه همون موقع که شما میری ناهار ما هم بیایم و بتونم نگاهت کنم.
اون روزا که روبروت می شستم بعضی وقتا که سرت به کارت بود، ازت فقط بالای موها و پیشونیت پیدا بود اما دیدن همون قدر از تو هم برای من عزیز بود
تو که نمی دانی اما بارها دزدکی نگاهت کردم .
یادت می آید جلسه ای که همه جمع شدن تا مدیر عامل حرف بزنه؟ گوشم با اون بود که داشت حرف می زد اما چشمم از پشتش تصویر تورو توی شیشه می دید و هزار بار ذوق می کرد .
ترافیک، میگن کلافه کنندست. اما میدونی وقتی راه می افتادی چقدر دعا می کردم ترافیک باشه تا منم برسم به تاکسی و تو اتوبان وقتی پشت فرمونی نگاهت کنم؟ خیلی وقتا هم دعام می گرفت
گرسنگی خیلی وقتا بهانه بود، بهانه ای برای اینکه همون موقع که شما میری ناهار ما هم بیایم و بتونم نگاهت کنم.
اون روزا که روبروت می شستم بعضی وقتا که سرت به کارت بود، ازت فقط بالای موها و پیشونیت پیدا بود اما دیدن همون قدر از تو هم برای من عزیز بود
دیگه از عکسای پروفایلت نگم و حفظم همشو
بدون عزیزترینم
بارها و بارها دزدکی نگاهت کردم
کاش تا ابد کنارم باشی و بتونم نگاهت کنم
عزیزترینم
برچسب:
نویسنده: مهراد شریعتی