تو که آمدی
شکوفه های گیلاس و پرتقال از گرمای حضور تو شکفتند
تا عطر خوشت تمام دنیا را مست کند
جان دلم
تو با آمدنت بهار را آوردی
و من همچون طبیعت از نو متولد شدم
عشق بهاری من
امسال بی تو آغاز شد اما به دلچسبترین حالت ممکن،
با تو، در کنار تو و میان حصار بازوانت تمام می شود.
96 دوست داشتنی ما
چمدان به دست منتظر سال جدید ایستاده است
تا خاطرات خوب و بدمان را تحویلش بدهد و برای همیشه برود
97 که بیاید، من و تو، ما شدنمان را جشن خواهیم گرفت
97 دوس داشتنی تر، برایمان یک بغل عشق،
یک دنیا آرامش، هزاران لحظه عاشقانه های دلچسب و نفس به نفس سلامتی بیاور
امسال سال من و توست
آمدنش مبارکمان باشد 
زندگی مان تا ابد پر از آرامش و عاشقانه باد.
برچسب:
نویسنده: مهراد شریعتی